پیکا در سگها چیست؟
پیکا یک اختلال رفتاری شایع در سگها است که در آن، سگ به طور مداوم اشیاء غیرخوراکی را میخورد. برای اینکه رفتاری پیکا محسوب شود، سگ باید شیء را ببلعد، نه فقط آن را بجود.
چه چیزهایی باعث پیکا در سگها میشود؟
مواد غیرخوراکی رایجی که سگهای مبتلا به پیکا میخورند عبارتند از: فلز، پلاستیک، پارچه، زباله، سنگ، کاغذ، خاک و مدفوع. به دلیل توانایی سگ در تشخیص بوی صاحب خود، وسایلی مانند لباس زیر، جوراب، جوراب شلواری، حوله و دستمال مرطوب از جمله موارد مورد علاقه آنها هستند.
برخی از سگها هر شیء غیرخوراکی را که با آن تماس پیدا میکنند، میخورند، در حالی که برخی دیگر هر بار یک نوع شیء را انتخاب میکنند. پیکا معمولاً یک عادت وسواسی-اجباری روانی در نظر گرفته میشود، اما میتواند نتیجه یک بیماری زمینهای یا تغذیه نامناسب نیز باشد.
خوردن این مواد میتواند بسیار خطرناک باشد و سگ شما را در معرض خطر مسمومیت، خفگی، ناراحتی معده یا حتی انسداد دستگاه گوارش تهدیدکننده زندگی قرار دهد. اگر دیدید یا مشکوک هستید که سگ شما شیء غیرخوراکی خورده است، فوراً با دامپزشک خود تماس بگیرید.
علائم پیکا در سگها
شما ممکن است سگ خود را در حال خوردن یک شیء غیرخوراکی ببینید که میتواند اولین نشانه پیکا در سگها باشد. این خوردن اجباری میتواند علاوه بر احتمال انسداد جدی معده یا روده، منجر به زخم و تحریک دستگاه گوارش شود. علائم بالینی رایج مرتبط با پیکا (علاوه بر خوردن یک شیء غیرخوراکی) عبارتند از:
- استفراغ
- اسهال، مدفوع شل
- بوی بد دهان (هالیتوزیس)
- شکستگی دندان
- کاهش اشتها یا بیاشتهایی
- پنجه زدن به دهان/صورت
- عق زدن یا تهوع
- اتساع شکم (نفخ معده)
- زور زدن برای دفع مدفوع (تنسموس)
- تولید کم یا بدون مدفوع
- مدفوع تیره، سیاه و قیری شکل
- آبریزش بیش از حد دهان
- سرفه
- غشاهای مخاطی آبی/بنفش در دهان
- ناراحتی آشکار یا رفتار غیرطبیعی
علل پیکا در سگها
پیکا میتواند ناشی از یک بیماری، انگلها یا کمبود مواد مغذی باشد، اما اغلب به دلیل یک وضعیت سلامت روان مانند بیحوصلگی، افسردگی، اضطراب یا گرسنگی شدید است.
شایعترین شکل پیکا در سگها، مدفوعخواری است که به معنای خوردن مدفوع است. در سگهای ماده شیرده، پیکا شایع و طبیعی تلقی میشود، زیرا مادر هنگام لیسیدن ناحیه مقعد برای تحریک دفع مدفوع، مدفوع توله خود را میخورد. مدفوعخواری در تولههای جوان نیز شایع است، اما این رفتاری است که معمولاً با افزایش سن از آن خارج میشوند. سگهای مبتلا به اضطراب جدایی معمولاً هنگام عدم حضور صاحبان خود، اشیاء را میجوند و میخورند.
در حالی که برخی از نژادها مانند لابرادورها به طور طبیعی بیشتر مستعد پیکا هستند، سگهایی که انرژی زیادی دارند اما به اندازه کافی ورزش یا تحریک نمیشوند، اغلب خوردن اشیاء غیرخوراکی را انتخاب میکنند. پیکا همچنین یک رفتار جلب توجه در نظر گرفته میشود و میتواند ناشی از عدم معاشرت با انسانها یا سایر سگها باشد. سگهایی که داروهای استروئیدی مانند پردنیزون یا داروهای ضد تشنج مانند فنوباربیتال مصرف میکنند، اغلب اشتهای سیریناپذیری دارند که میتواند منجر به پیکا شود.
هم کمخونی (کمبود آهن) و هم شرایط پزشکی میتوانند مانع از جذب مواد مغذی از غذای خود توسط سگ شوند و اغلب باعث میشوند که آنها خاک، رس و گل را بخورند. پیکا میتواند با شرایط پزشکی زیر رخ دهد:
- کمخونی همولیتیک با واسطه ایمنی (IMHA)
- کمخونی ناشی از فقر آهن
- بیماری التهابی روده (IBD)
- بیماری کبد یا پانکراس
- عفونت کرم قلابدار
- سرطان معده یا روده
- دیابت شیرین
- پرکاری تیروئید
- سوء تغذیه یا رژیم غذایی نامتعادل
دامپزشکان چگونه پیکا را در سگها تشخیص میدهند؟
دامپزشک سگ شما یک معاینه فیزیکی کامل انجام میدهد و آزمایشهای آزمایشگاهی از جمله شمارش کامل خون (CBC)، مشخصات شیمیایی سرم، بررسی مدفوع و تجزیه و تحلیل ادرار را برای ارزیابی سگ شما پس از خوردن یک شیء غیرخوراکی توصیه میکند. این آزمایشها میتوانند برخی از بیماریهای زمینهای را تشخیص دهند.
اگر به بیماری التهابی روده یا شرایط پانکراس مشکوک باشید، دامپزشک شما علاوه بر سونوگرافی شکم، نیاز به آزمایش خون بیشتری خواهد داشت. بیشتر اشیاء غیرخوراکی که توسط سگ خورده میشوند را میتوان در عکسبرداری با اشعه ایکس از شکم که شامل معده و روده است، مشاهده کرد.
عکسبرداری با اشعه ایکس همچنین به تعیین اینکه آیا سگ شما به دلیل جسمی که خورده است، انسداد دارد یا خیر و نحوه برداشتن جسم کمک میکند.
هنگامی که همه شرایط پزشکی به عنوان علت پیکا رد شدند، شرایط رفتاری به عنوان علت اصلی تشخیص داده میشود. علت پیکا ممکن است در برخی از سگها دشوار باشد و میتواند منبع ناامیدی نه تنها برای صاحب حیوان خانگی بلکه برای دامپزشک باشد.
درمان پیکا در سگها
بسته به علت اصلی پیکا، درمان این بیماری امکان پذیر است. برای کمک به سگ خود، باید بیماریهای زمینهای ایجاد کننده پیکا به طور کامل درمان شوند. اگر سگ شما انسداد روده دارد، باید در بیمارستان بستری شود و تحت عمل جراحی قرار گیرد تا جسم خارج شود. و اگر مشکوک هستید که سگ شما به دلیل جسمی که در گلویش گیر کرده است، در حال خفگی است، فوراً با دامپزشک اورژانس تماس بگیرید.
اگر همه شرایط پزشکی رد شده باشند و به رفتار اجباری مشکوک باشید، اغلب توصیه میشود که سگ شما توسط یک متخصص رفتارشناسی دامپزشکی دارای مجوز یا یک درمانگر رفتار دیده شود. این متخصصان دارای تخصص گستردهای هستند و میتوانند با تکنیکهای اصلاح رفتار فشرده یا حتی با تجویز داروها برای کمک به درمان وضعیت سلامت روان سگ شما کمک کنند. درمان پیکا ناشی از مسائل رفتاری معمولاً بسیار دشوارتر است.
اصلاح رفتار میتواند شامل روشهایی برای کاهش اضطراب و آموزش سگ برای مشغول نگه داشتن دهان خود با چیزهای دیگری باشد که نمیخورند.
افزایش میزان ورزش، مانند پیادهروی طولانیتر یا بازی آوردن، و همچنین تحریک ذهنی با پازلها یا اسباببازیهای جویدنی ایمن میتواند مفید باشد. حتماً سگ خود را با قلاده راه ببرید تا رفتار او را زیر نظر داشته باشید و از خوردن سنگ، خاک یا مدفوع جلوگیری کنید.
مطمئن شوید که روزانه سگ خود را ورزش میدهید و ذهن او را درگیر نگه دارید. اگر سگ شما تمایل به خوردن وسایلی مانند جوراب و لباس زیر دارد، برخی از اقدامات خوب این است که درب سبد لباس را ببندید و در اتاق لباسشویی را ببندید تا نتواند به لباسها دسترسی پیدا کند. در موارد شدید، ممکن است بیشتر اوقات به پوزهبند سبدی برای سگ خود نیاز داشته باشید، به خصوص زمانی که در خانه، در حیاط یا در پیادهروی تنها گذاشته میشود.
درمانهای طبیعی برای پیکا در سگها
برای پیکا در سگها، برخی از درمانهای طبیعی یا گیاهی وجود دارد که میتواند کمک کند. برای کسانی که اضطراب دارند، علاوه بر مکمل جویدنی مانند VetriScience® Composure، استفاده از یک پخش کننده فرمون Adaptil® و/یا یقه آرام بخش را در نظر بگیرید.
پروبیوتیکها سلامت روده را تقویت میکنند و میتوانند به برخی از سگها با شرایط روده که منجر به پیکا میشود، کمک کنند. مکملهایی نیز برای پاشیدن روی مدفوع در دسترس هستند – که طعم نامطلوبی را ایجاد میکنند – و میتوانند به جلوگیری از مدفوعخواری کمک کنند.
بهبودی و مدیریت پیکا در سگها
مگر اینکه سگ شما یک بیماری پزشکی داشته باشد که بتوان آن را درمان کرد، که پیکا را از بین میبرد، اغلب یک بیماری مادام العمر است که نیاز به مدیریت دارد. بسته به علت اصلی، رفع این وضعیت اجباری میتواند هفتهها، ماهها یا حتی سالها طول بکشد.
آموزش جعبه یک راه عالی برای اطمینان از این است که سگ شما هنگام تنهایی یا خواب، چیزهایی را در اطراف خانه نمیخورد. تحریک ذهنی و بدنی مداوم و روتین در سگهای مبتلا به پیکا از اهمیت بالایی برخوردار است. اسباببازیهایی که میتوان آنها را با غذا پر کرد، میتوانند مفید باشند، زیرا سگ شما را مشغول نگه میدارند، که رفتار را به سمت انتخابی مناسبتر هدایت میکند. بسیار مهم است که سگها تحت نظارت باشند تا از نابود کردن اسباببازی و بلعیدن قطعات جلوگیری شود. در نهایت، بهترین راه برای جلوگیری از پیکا این است که اشیاء غیرخوراکی را دور بگذارید تا سگ شما نتواند به آنها دسترسی پیدا کند، در حالی که برای مدیریت یا از بین بردن وضعیت زمینهای نیز تلاش میکنید.